ข้ามไปเนื้อหาหลัก

ราคารับซื้อ ขายออก และส่วนต่างราคาทองคืออะไร

โดย กองบรรณาธิการ GoldPriceThailand · อัปเดต

ภาพสร้อยทองวางบนผ้ากำมะหยี่ มีป้ายราคาเปล่า 2 ใบและเส้นจุดแสดงส่วนต่างราคา
สารบัญ
  1. สองราคาบนป้าย อ่านจากมุมลูกค้า
  2. ส่วนต่างของทองคำแท่ง
  3. ส่วนต่างของทองรูปพรรณ (รวมค่ากำเหน็จ)
  4. เทียบจุดคุ้มทุนในตารางเดียว
  5. ส่วนต่างบอกอะไรเราบ้าง

ราคาทองมีสองฝั่งเสมอ ราคาขายออก คือราคาที่ร้านขายทองให้เรา หรือเงินที่เราจ่ายเมื่อซื้อ ส่วน ราคารับซื้อ คือราคาที่ร้านซื้อทองคืนจากเรา หรือเงินที่เราได้เมื่อขาย ช่องว่างระหว่างสองราคานี้เรียกว่า ส่วนต่าง (spread) และเป็นต้นทุนของผู้ซื้อทองทุกคน ถ้าซื้อแล้วขายคืนทันทีจะขาดทุนเท่ากับส่วนต่างนี้ (ทองรูปพรรณต้องรวมค่ากำเหน็จด้วย) ราคารับซื้อจึงต้องขึ้นไปจนเท่ากับเงินที่จ่ายไปก่อน จึงจะเริ่มคุ้มทุน

สองราคาบนป้าย อ่านจากมุมลูกค้า

คำบนป้าย ความหมายจากมุมร้าน ความหมายสำหรับเรา
ขายออก ร้านขายทองให้ลูกค้า ราคาที่เราจ่ายเมื่อซื้อ (ตัวเลขสูงกว่า)
รับซื้อ ร้านซื้อทองจากลูกค้า ราคาที่เราได้เมื่อขาย (ตัวเลขต่ำกว่า)

ราคากลางที่ประกาศในประเทศมีทั้งของทองคำแท่งและทองรูปพรรณ ความบริสุทธิ์ 96.5% ต่อน้ำหนัก 1 บาท รวมเป็น 4 ตัวเลข เมื่อมีการปรับราคา ตัวเลขทุกฝั่งมักขยับไปในทิศทางเดียวกัน ข่าวว่า “ทองขึ้น 100 บาท” จึงหมายถึงทั้งราคารับซื้อและราคาขายออกขยับขึ้น ส่วนต่างของทองคำแท่งโดยทั่วไปยังเท่าเดิม

ส่วนต่างมีอยู่เพราะร้านทองทำหน้าที่เป็นทั้งผู้ซื้อและผู้ขาย ร้านมีต้นทุนดำเนินงาน ต้องถือสต็อกทองที่ราคาขึ้นลงตลอดเวลา และทองรูปพรรณที่รับซื้อคืนต้องนำไปหลอมและผลิตใหม่ ส่วนต่างจึงเป็นทั้งรายได้และกันชนความเสี่ยงของร้าน

ส่วนต่างของทองคำแท่ง

ทองคำแท่งมีส่วนต่างต่ำที่สุด ที่ผ่านมาราคารับซื้อกับราคาขายออกห่างกันราว 100–200 บาทต่อน้ำหนัก 1 บาท ตัวเลขนี้ไม่ได้ตายตัว จึงควรดูส่วนต่างจริงบนป้าย ณ วันที่ซื้อ เมื่อเทียบกับราคาทองที่อยู่ในระดับหลายหมื่นบาท ส่วนต่าง 200 บาทคิดเป็นสัดส่วนไม่ถึง 1%

ตัวอย่างสมมติ ทองคำแท่งรับซื้อ 60,000 บาท ขายออก 60,200 บาท

  • ซื้อทองคำแท่ง 1 บาท จ่าย 60,200 บาท
  • ถ้าขายคืนทันทีได้ 60,000 บาท ขาดทุน 200 บาท
  • จุดคุ้มทุนคือเมื่อราคารับซื้อขึ้นไปถึง 60,200 บาท หรือราคาประกาศต้องขึ้นอีก 200 บาท คิดเป็นประมาณ 0.33% ของราคารับซื้อ

ส่วนต่างของทองรูปพรรณ (รวมค่ากำเหน็จ)

ทองรูปพรรณมีต้นทุนซ้อนกันสามชั้น

  1. ราคาทองรูปพรรณขายออกสูงกว่าราคาทองคำแท่งขายออก
  2. ค่ากำเหน็จที่บวกเพิ่มตอนซื้อ และไม่ได้คืนตอนขาย (ค่ากำเหน็จทองคืออะไร)
  3. ราคาทองรูปพรรณรับซื้อต่ำกว่าราคาทองคำแท่งรับซื้อ ในช่วงที่ผ่านมาต่ำกว่าราว 2% และบางร้านยังหักเพิ่มตามสภาพทอง

ตัวอย่างสมมติ ราคาทองรูปพรรณขายออก 61,000 บาท รับซื้อ 58,800 บาท ซื้อสร้อยคอ 1 บาท ค่ากำเหน็จ 1,000 บาท

  • จ่ายทั้งหมด 61,000 + 1,000 = 62,000 บาท
  • ขายคืนทันทีได้ 58,800 บาท (ยังไม่รวมการหักเพิ่มของร้าน)
  • ส่วนต่างรวม 3,200 บาท หรือราว 5.2% ของเงินที่จ่าย
  • จุดคุ้มทุน: ราคาทองรูปพรรณรับซื้อต้องขึ้นจาก 58,800 เป็น 62,000 บาท เพิ่มขึ้น 3,200 บาท หรือราว 5.4%

ชิ้นเล็กที่คิดค่ากำเหน็จเหมาต่อชิ้นยิ่งต้องรอให้ราคาขึ้นมากกว่านั้น เช่น แหวน 1 สลึง ค่ากำเหน็จ 700 บาท จ่าย (61,000 × 0.25) + 700 = 15,950 บาท ขายคืนได้ 58,800 × 0.25 = 14,700 บาท ส่วนต่าง 1,250 บาท หรือราว 7.8% ของเงินที่จ่าย ราคารับซื้อต้องขึ้นไปถึง 63,800 บาทต่อบาททองคำ (15,950 ÷ 0.25) หรือเพิ่มขึ้นราว 8.5% จึงจะคุ้มทุน

เทียบจุดคุ้มทุนในตารางเดียว

ตัวอย่างสมมติ ทองคำแท่ง 1 บาท สร้อยคอ 1 บาท แหวน 1 สลึง
เงินที่จ่าย (บาท) 60,200 62,000 15,950
ขายคืนทันทีได้ (บาท) 60,000 58,800 14,700
ส่วนต่าง (บาท) 200 3,200 1,250
ราคารับซื้อต้องขึ้นราว 0.33% 5.4% 8.5%

ตัวเลขทั้งหมดเป็นตัวอย่างสมมติเพื่อแสดงวิธีคิด ลองใส่ราคาจริงและค่ากำเหน็จที่ร้านแจ้งใน เครื่องคำนวณราคาทอง เพื่อดูต้นทุนของตัวเอง และดูว่าราคาในอดีตเคยขยับขึ้นลงกว้างแค่ไหนได้ที่ สถิติราคาทอง

ส่วนต่างบอกอะไรเราบ้าง

  • ทุกรอบการซื้อขายมีต้นทุน ส่วนต่างจ่ายหนึ่งครั้งต่อการซื้อแล้วขายหนึ่งรอบ การซื้อขายบ่อยจึงจ่ายส่วนต่างซ้ำหลายรอบ
  • ประเภททองมีผลมาก ถ้าเป้าหมายคือเก็บมูลค่า ทองคำแท่งมีส่วนต่างต่ำกว่าทองรูปพรรณหลายเท่า (เปรียบเทียบทองคำแท่งกับทองรูปพรรณ)
  • ค่ากำเหน็จแต่ละร้านต่างกันได้มาก เป็นส่วนที่เปรียบเทียบได้ก่อนซื้อ และบางร้านต่อรองได้
  • การหักตอนขายคืนก็ต่างกันระหว่างร้าน ถามเงื่อนไขไว้ตั้งแต่วันซื้อ รายละเอียดอยู่ใน ขายทองคืนร้าน ได้เงินเท่าไหร่
  • ร้านอาจตั้งราคาต่างจากราคากลางเล็กน้อย ร้านส่วนใหญ่ใช้ราคาที่ประกาศเป็นหลัก แต่ราคาและส่วนต่างที่ใช้จริงคือตัวเลขที่ร้านแจ้ง ณ เวลานั้น