ราคารับซื้อ ขายออก และส่วนต่างราคาทองคืออะไร
โดย กองบรรณาธิการ GoldPriceThailand · อัปเดต

สารบัญ
ราคาทองมีสองฝั่งเสมอ ราคาขายออก คือราคาที่ร้านขายทองให้เรา หรือเงินที่เราจ่ายเมื่อซื้อ ส่วน ราคารับซื้อ คือราคาที่ร้านซื้อทองคืนจากเรา หรือเงินที่เราได้เมื่อขาย ช่องว่างระหว่างสองราคานี้เรียกว่า ส่วนต่าง (spread) และเป็นต้นทุนของผู้ซื้อทองทุกคน ถ้าซื้อแล้วขายคืนทันทีจะขาดทุนเท่ากับส่วนต่างนี้ (ทองรูปพรรณต้องรวมค่ากำเหน็จด้วย) ราคารับซื้อจึงต้องขึ้นไปจนเท่ากับเงินที่จ่ายไปก่อน จึงจะเริ่มคุ้มทุน
สองราคาบนป้าย อ่านจากมุมลูกค้า
| คำบนป้าย | ความหมายจากมุมร้าน | ความหมายสำหรับเรา |
|---|---|---|
| ขายออก | ร้านขายทองให้ลูกค้า | ราคาที่เราจ่ายเมื่อซื้อ (ตัวเลขสูงกว่า) |
| รับซื้อ | ร้านซื้อทองจากลูกค้า | ราคาที่เราได้เมื่อขาย (ตัวเลขต่ำกว่า) |
ราคากลางที่ประกาศในประเทศมีทั้งของทองคำแท่งและทองรูปพรรณ ความบริสุทธิ์ 96.5% ต่อน้ำหนัก 1 บาท รวมเป็น 4 ตัวเลข เมื่อมีการปรับราคา ตัวเลขทุกฝั่งมักขยับไปในทิศทางเดียวกัน ข่าวว่า “ทองขึ้น 100 บาท” จึงหมายถึงทั้งราคารับซื้อและราคาขายออกขยับขึ้น ส่วนต่างของทองคำแท่งโดยทั่วไปยังเท่าเดิม
ส่วนต่างมีอยู่เพราะร้านทองทำหน้าที่เป็นทั้งผู้ซื้อและผู้ขาย ร้านมีต้นทุนดำเนินงาน ต้องถือสต็อกทองที่ราคาขึ้นลงตลอดเวลา และทองรูปพรรณที่รับซื้อคืนต้องนำไปหลอมและผลิตใหม่ ส่วนต่างจึงเป็นทั้งรายได้และกันชนความเสี่ยงของร้าน
ส่วนต่างของทองคำแท่ง
ทองคำแท่งมีส่วนต่างต่ำที่สุด ที่ผ่านมาราคารับซื้อกับราคาขายออกห่างกันราว 100–200 บาทต่อน้ำหนัก 1 บาท ตัวเลขนี้ไม่ได้ตายตัว จึงควรดูส่วนต่างจริงบนป้าย ณ วันที่ซื้อ เมื่อเทียบกับราคาทองที่อยู่ในระดับหลายหมื่นบาท ส่วนต่าง 200 บาทคิดเป็นสัดส่วนไม่ถึง 1%
ตัวอย่างสมมติ ทองคำแท่งรับซื้อ 60,000 บาท ขายออก 60,200 บาท
- ซื้อทองคำแท่ง 1 บาท จ่าย 60,200 บาท
- ถ้าขายคืนทันทีได้ 60,000 บาท ขาดทุน 200 บาท
- จุดคุ้มทุนคือเมื่อราคารับซื้อขึ้นไปถึง 60,200 บาท หรือราคาประกาศต้องขึ้นอีก 200 บาท คิดเป็นประมาณ 0.33% ของราคารับซื้อ
ส่วนต่างของทองรูปพรรณ (รวมค่ากำเหน็จ)
ทองรูปพรรณมีต้นทุนซ้อนกันสามชั้น
- ราคาทองรูปพรรณขายออกสูงกว่าราคาทองคำแท่งขายออก
- ค่ากำเหน็จที่บวกเพิ่มตอนซื้อ และไม่ได้คืนตอนขาย (ค่ากำเหน็จทองคืออะไร)
- ราคาทองรูปพรรณรับซื้อต่ำกว่าราคาทองคำแท่งรับซื้อ ในช่วงที่ผ่านมาต่ำกว่าราว 2% และบางร้านยังหักเพิ่มตามสภาพทอง
ตัวอย่างสมมติ ราคาทองรูปพรรณขายออก 61,000 บาท รับซื้อ 58,800 บาท ซื้อสร้อยคอ 1 บาท ค่ากำเหน็จ 1,000 บาท
- จ่ายทั้งหมด 61,000 + 1,000 = 62,000 บาท
- ขายคืนทันทีได้ 58,800 บาท (ยังไม่รวมการหักเพิ่มของร้าน)
- ส่วนต่างรวม 3,200 บาท หรือราว 5.2% ของเงินที่จ่าย
- จุดคุ้มทุน: ราคาทองรูปพรรณรับซื้อต้องขึ้นจาก 58,800 เป็น 62,000 บาท เพิ่มขึ้น 3,200 บาท หรือราว 5.4%
ชิ้นเล็กที่คิดค่ากำเหน็จเหมาต่อชิ้นยิ่งต้องรอให้ราคาขึ้นมากกว่านั้น เช่น แหวน 1 สลึง ค่ากำเหน็จ 700 บาท จ่าย (61,000 × 0.25) + 700 = 15,950 บาท ขายคืนได้ 58,800 × 0.25 = 14,700 บาท ส่วนต่าง 1,250 บาท หรือราว 7.8% ของเงินที่จ่าย ราคารับซื้อต้องขึ้นไปถึง 63,800 บาทต่อบาททองคำ (15,950 ÷ 0.25) หรือเพิ่มขึ้นราว 8.5% จึงจะคุ้มทุน
เทียบจุดคุ้มทุนในตารางเดียว
| ตัวอย่างสมมติ | ทองคำแท่ง 1 บาท | สร้อยคอ 1 บาท | แหวน 1 สลึง |
|---|---|---|---|
| เงินที่จ่าย (บาท) | 60,200 | 62,000 | 15,950 |
| ขายคืนทันทีได้ (บาท) | 60,000 | 58,800 | 14,700 |
| ส่วนต่าง (บาท) | 200 | 3,200 | 1,250 |
| ราคารับซื้อต้องขึ้นราว | 0.33% | 5.4% | 8.5% |
ตัวเลขทั้งหมดเป็นตัวอย่างสมมติเพื่อแสดงวิธีคิด ลองใส่ราคาจริงและค่ากำเหน็จที่ร้านแจ้งใน เครื่องคำนวณราคาทอง เพื่อดูต้นทุนของตัวเอง และดูว่าราคาในอดีตเคยขยับขึ้นลงกว้างแค่ไหนได้ที่ สถิติราคาทอง
ส่วนต่างบอกอะไรเราบ้าง
- ทุกรอบการซื้อขายมีต้นทุน ส่วนต่างจ่ายหนึ่งครั้งต่อการซื้อแล้วขายหนึ่งรอบ การซื้อขายบ่อยจึงจ่ายส่วนต่างซ้ำหลายรอบ
- ประเภททองมีผลมาก ถ้าเป้าหมายคือเก็บมูลค่า ทองคำแท่งมีส่วนต่างต่ำกว่าทองรูปพรรณหลายเท่า (เปรียบเทียบทองคำแท่งกับทองรูปพรรณ)
- ค่ากำเหน็จแต่ละร้านต่างกันได้มาก เป็นส่วนที่เปรียบเทียบได้ก่อนซื้อ และบางร้านต่อรองได้
- การหักตอนขายคืนก็ต่างกันระหว่างร้าน ถามเงื่อนไขไว้ตั้งแต่วันซื้อ รายละเอียดอยู่ใน ขายทองคืนร้าน ได้เงินเท่าไหร่
- ร้านอาจตั้งราคาต่างจากราคากลางเล็กน้อย ร้านส่วนใหญ่ใช้ราคาที่ประกาศเป็นหลัก แต่ราคาและส่วนต่างที่ใช้จริงคือตัวเลขที่ร้านแจ้ง ณ เวลานั้น